• Dion van Rheenen

Gevoel is niet zweverig, het is juist heel concreet.

Het gaat over belangrijke dingen die gebeuren, hoe je die opslaat, waar je ze aan koppelt en welk signaal het opgeslagen gevoel naar voren haalt. Als je een emotie ervaart is er dus iets wat belangrijk voor je is.

Hoe we zijn geëvolueerd is gericht op de situatie waarin de mensheid heel lang heeft verkeerd. Onze wereld is de afgelopen eeuwen steeds sneller veranderd. Hoe we intern werken, is daar grotendeels nog niet op afgestemd. De nadruk op ons denken, de medicalisering van ons lichaam en het onderdrukken van ons gevoel heeft veel goeds gebracht maar heeft ook flinke bijeffecten. Het is tijd om ons daar op te richten. Het gevoelsleven is daarvoor een poortwachter.


Wat we vroeger in een groep, stam of volk vonden, zoeken we nu in onze relaties, in de werkcultuur en in de geïndividualiseerde samenleving: verbondenheid, (sociale) veiligheid, vertrouwen, basis, vrijheid, eigenheid en een plek om te delen. Meestal lukt dat niet volledig. We zoeken tegelijkertijd in oude wijsheden en we omarmen de nieuwste methodes om deze menselijke behoeftes te vervullen.


Wanneer we met elkaar en met onszelf verbonden zijn kunnen we deze behoeftes goed invullen. Er zijn echter veel kunstmatige scheidingen aangebracht in en tussen ons; tussen lichaam en geest, denken en voelen, hoofd en hart, man en vrouw, kind en volwassen, hoog- en laagopgeleid, in je afkomst of je status.


Zo lijkt het alsof we zijn afgesneden zijn van elkaar en van onszelf maar wat ons verbindt is de manier waarop we de buitenwereld intern verwerken: over een gebeurtenis trekken we (vaak onbewust) een conclusie, die laden we met energie en slaan we op als emotie in ons lichaam (zowel in je hersenen als in de rest van je lichaam). Dit doen we al ons hele leven, zo bouwen we aan een raamwerk van conclusies, energie, emotie en materie. We doen het ook vooral samen met andere mensen, je ouders bijvoorbeeld.

Dit raamwerk helpt je om je door de wereld te begeven, maar het kan je ook in de weg zitten. Een conclusie van lang geleden, bijvoorbeeld “ik heb het niet goed gedaan“ kan een raamwerk van glas in lood zijn geworden waar we de wereld doorheen zien. Een emotie geeft aan wanneer een raamwerk actief is, daarom is het de poort waar we doorheen kunnen om te komen bij wat daar achter ligt. Aandacht is overigens de sleutel.

Coaching is een manier om met aandacht onze interne processen bewust in te richten zodat we kunnen omgaan met veranderende werelden, wat we daarin tegenkomen en met ons meedragen. Tijdens de coaching sessies ont-dekken we hoe je raamwerken in elkaar zitten, kijken we bewust naar wat je helpt en wat je belemmert en bouwen we de frames die je nodig hebt.

Wat vind je van dit verhaal? Laat het weten als opmerking hieronder of in de chat.


Afbeelding: Kasimir Malevich 'Black Circle'